Eksik bir şey olurdu hayatımda, sen benim öğretmenim olmasaydın. Güzellik timsali olmasaydın aklımda… Filiz Akın’la Emel Sayın’ın mükemmel karışımı olmasaydın. (Bence) Hadi şarkı söyleyelim demeseydin her son dersin sonunda, sahneye teşvik etmeseydin her birimizi… Geçerken dokunmasaydın hafifçe saçlarıma, kokunu hissetmeseydim taa içimde. Yazmayı sevdirmeseydin örneğin, bu site bile olmazdı hatta. Okumayı sevdirmeseydin, ziyaret edemezdim başka [...]

Bu yazı yayınlandıktan kısa süre sonra vefat etti Esin Afşar. Yazıyı kaldırmakla kaldırmamak arasında tereddüt ettim. Kalmasına karar verdim. En son cümlesini en başta yeniden yazarak. Huzurla uyuması dileğiyle… Lugal Han’ın merdivenlerinde karşılaşmıştık. Sahici bir gülümseme ile “Günaydın!” demişti. 70’lı yılların çocuğu olan ben, bu bana günaydın diyen sarışın kadının Esin Afşar olduğunu 20 saniye gibi [...]

Benim zamanımda 13 yaşındaki kız çocukları neler yapardı biliyor musunuz? Okula giderken hala önlük giyerler ama ergenlik döneminin kapısında oldukları için akılları renkli canlı giysilerde kalırdı. Okullar tatil olunca önlüklerine inat rengarenk dolaşmaları ortalıkta, o yüzdendi! Bedenlerinde alışmadıkları kımıltılar olurdu. İlk regl kanaması, ilk sütyen, ilk ağda bu yaştan sonra girerdi yaşamlarına… Bu yüzden biraz [...]

Bizim evde lüferin gördüğü itibarı az insan görür. Gerçek İstanbullularla lüfer arasındaki o özel bağın harika örneği Ali; lüferini asla balıkçıya temizletmez. Bir iki arkadaşından başka kimsenin pişirmesine izin vermez. Bir cerraha yakışacak yetenenekteki elleri, bıçak, çatal ve lüfer sakince dans ederler tabakta. Çok severim Ali’yi lüfer yerken izlemeyi. Hakkını vererek ve mutlu. Atlas dergisinin zamanında [...]

Bizim ağacımızda da durdu işte öyle. Dondu kelimeler. Tüm bayankuşlar bir anda uçuştu. Vardı hepsinin birer nedeni. Benimki belli, bir umut getirdim dünyaya. Bir ışık topu doğurdum. Doğurmanın heyecanıyla yazılarım dondu. Işık gözlerimi kamaştırdı, kör oldum. Sonra görmeye başladım. Parlaklığını yitirdiğinden değil, ışığa alıştığımdan. Şimdi yorgun kanatlarımı çırparak ağaçtaki yerime yerleşiyor ve gecenin içinde yokolan [...]

Korkmadan dokunduğu yaralardan mı atılan taşlardan mı çıktığı yokuşlardan mı belirsiz, incecik elleri yara bere içindeydi havalanırken…   Tüm kuşlar pistin bir kenarına dizilmişti. Kızlar gibi, kardelenler gibi giyinmişlerdi üstelik… Eğer başaramazsa uçmayı onlar kanat olacaktı. Hepsi öyle pür dikkat bakıyordu, dev kuşun en büyük yolculuk hazırlığına… Önce ağır ağır geldi kalkış noktasına… Yorgun ve [...]