Cemre Yeşil  FilBooks’ta “fil bakıcılığı” yapıyor. Karaköy’de yıllardır fil ruhu dağıtan bu özel mekanı –FilBooks’a sadece mekan demek doğru değil, o bir karışım- ailesiyle kurdu. Diyor ki web sitesinde, “FilBooks fotoğraf kitaplarına, kahvelere ve atölyelere adanmış bir mekandır.” Fotoğrafçı yönüyle mi konuşsam, bildiğim sevdiğim insan yönüyle mi? Yok yok, ben onun sınır tanımaz kadın yönüyle konuşayım.

Seni 16’ından beri izliyorum. Kararlı fil adımlarla yürüyorsun. Neler oldu yol boyunca?

Neler olmadı ki bu yolda? Bu yolda tahminimden çok daha fazla karar vermem gerekti, bir çok şeyden vazgeçmem ve bir çok yeni şeye kafa göz girmem gerekti. FiL, bir odadaki fil gibi hayatıma girdi.

FilBooks ne şahane yer oldu. Nasıl ruhladınız orayı?

Kendi ruhumuzu koyduk Fil’e. Orda yedik, içtik, uyuduk, dans ettik, dostluklar kurduk, güzel işler yaptık, güzel kahveler, güzel kitaplar, güzel sohbetlerle donattık, FiL’de yaşadık. Haliyle biz çok güzel bir ekiple orda yaşayınca  FiL de ruhlandı. Zaten mekanımıza bir hayvan ismi koymamız biraz da bundan kelliydi, yaşasın, canlı olsun istedik. Şüphesiz ki her günümüz ballı kaymak değildi, zor günler, badireler de atlattık.

Herkes şimdi fotoğrafçı ya… Sence bu iyi bir şey mi? Senin fotoğrafçılığının içinde ne var?
Bence herkesin fotoğraf çekmesi çok güzel bir şey. Bu fotoğrafı özgürleştiren bir şey, bir çeşit görsel demokrasi! Bir mecranın altın çağını yaşıyoruz hep birlikte, bundan güzel bir şey olabilir mi?! Fotoğraf çeken herkes fotoğrafçı değil ki ayrıca, herkesin fotoğraf çekmesinin fotoğrafçıları daha da özgünleştiren bir şey olduğunu düşünüyorum.
Benim fotoğraflarımın içinde ilişkiler var; insanla, hayvanla, zamanla, mekanla, dünyayla ve insanın kendiyle kurduğu ilişkiler var.
Neler yapmadan gitmek istemezsin bu dünyadan? 5 şey say bana.
1- Çocuk doğurmadan gitmek istemezdim; neyse ki hamileyim.
2- Yarım bıraktığım doktora tezimi akademik bir tez olarak değil, bir kitap olarak bitirmeden ölmek istemiyorum. Ama işim çok zor, biraz küstüm çünkü ve çok hızlı ilerledi hayat ben doktorayı bıraktıktan sonra, çok daha mutluyum ama.
3- Bir de çocuk kitabı yapmak istiyorum.
4- Kocamla dünyayı gezmeden gitmek istemezdim.

5- Birilerinin, muhtemelen öğrencilerimin hayatlarında bir şeyleri değiştirmeden ölmek istemezdim.

Dünyayı nasıl daha güzel bir yer yaparız?
Dünya insanlar kendileriyle dalga geçebilmeyi bildiğinde daha güzel bir yer olur.