Bazen durur hayat.

Eyl 13, 2011 3 Comments by

Bizim ağacımızda da durdu işte öyle.

Dondu kelimeler.

Tüm bayankuşlar bir anda uçuştu. Vardı hepsinin birer nedeni.

Benimki belli, bir umut getirdim dünyaya.

Bir ışık topu doğurdum.

Doğurmanın heyecanıyla yazılarım dondu.

Işık gözlerimi kamaştırdı, kör oldum.

Sonra görmeye başladım. Parlaklığını yitirdiğinden değil, ışığa alıştığımdan.

Şimdi yorgun kanatlarımı çırparak ağaçtaki yerime yerleşiyor ve gecenin içinde yokolan diğer bayankuşlara sesleniyorum.

Ağaç siz olmadan çok sessiz, geri gelin.

 

Harika görsel:

http://www.flickr.com/photos/nelloforesto/with/4176281515/

 

Hayalci

About the author

The author didnt add any Information to his profile yet

3 Responses to “Bazen durur hayat.”

  1. Esin Işım says:

    Uzak bir köyde ,köpekleri ,kedisi ve sevgili Alisi ile yaşardı ama şimdi bir sevgili Tunası da var.

  2. izmirkumrusu says:

    hayalci’cim, ben buradayım bir yere gitmedim.. Seni de aradım, mesaj attım.. kutlamak, sesini duymak için.. ama tahmin ederim nasıl bir kosturmacada oldugunu. ondan anlarım geri dönememeni. senin yoklugunda yazılarımı nereye gondereyim diye soracaktım? bir tanesi bekliyor hatta ağaca konuvermeyi.. tüm sevgimle, bebise de opucuklerimle

  3. Zeynep Elbasan says:

    Benim de hayatim durmustu, kayboldu her sey birden bire… Sonunda agacimizi buldum ve hemencecik geri kondum! :)

Leave a Reply