Uçarken… (Türkan Saylan'ın anısına…)

May 19, 2011 No Comments by

Korkmadan dokunduğu yaralardan mı

atılan taşlardan mı

çıktığı yokuşlardan mı belirsiz,

incecik elleri yara bere içindeydi

havalanırken…

 

Tüm kuşlar pistin bir kenarına dizilmişti.

Kızlar gibi, kardelenler gibi

giyinmişlerdi üstelik…

Eğer başaramazsa uçmayı

onlar kanat olacaktı.

Hepsi öyle pür dikkat bakıyordu,

dev kuşun en büyük yolculuk hazırlığına…

Önce ağır ağır geldi kalkış noktasına…

Yorgun ve dikti yürürken.

Kuşlar…

Kızlar…

Hepsi ona odakladılar ruhlarını…

Dokunsan tutacaktın sanki

Öyle gerçekti herşey

Nereye uzatsan elini,

Tutacaktın

Öyle her yerdeydi sevgi

 

Son bir çabayla kocaman kanatlar

Gürültülü birer yay çizdiler havada

Son bir çabayla kanatlar

Korkutucu bir hız aldı dünyada

İncecik ellerini -taşların altında ezilmiş-

Kuşlara doğru salladı

Anladılar hepsi

Başaracaktı bunu da…

 

Büyük kuş kanatlandı

yalpaladı yeryüzü…

Tüm kıtalardaki insanlar

-ve hatta kangurular bile-

bir an yitirdiler dengelerini.

Kızılderili köyünün en bilgesi

göğe baktı ve anladı,

içinden geçen titreyişin nedenini…

Ve ilk kez tüm papatyalar gün ışığına kapattılar kendilerini.

Büyük kuşun kendi zamanlarında uçması

suçmuş gibi..

 

Fotograflar: Uğur Bektaş (www.ugurbektas.com)

Hayalci

About the author

The author didnt add any Information to his profile yet
No Responses to “Uçarken… (Türkan Saylan'ın anısına…)”

Leave a Reply