Ben sana hiç yazmadım.

Hiç seni yazmadım.

Korktum da ondan..

Vazgeçersin diye… Aman bu kadın da pek duygusalmış dersin diye.

Sana nazar değer diye.

Sana yazmayı severim, sonra hep isterim diye.

Bir okuyan olur diye.

Anlamayan olur diye.

Sana hayatımın en duygulu anneler gününde ilk sözcüklerimi yolluyorum, seslerden değil harflerden oluşan, küçük peri kızı.

Sadece bir annenin anlayabileceği, tahmin edebileceği, düşünebileceği, hissedebileceği kadar heyecanla bekliyorum ben seni.

Ellerim titriyor beklerken…

Ne diyeceğimi bilemiyorum hiç.

Ben seni bekliyorum bir tek.

Başka ne yapacağını bilmeyerek.