Ne zaman pişman oldun en son? Gerçekten çok istediğin bir yarışmaya girip kazandığında mı, çok severek başladığın bir ilişki bittiğinde mi, çok uğraşarak yaptığın bir proje kabul edilmediğinde mi?

Bence hiçbiri. Çünkü biz akıllıyız, kalbimiz ve beynimizi de yanımıza alıp bir işe giriştiğimizde, bir niyet ettiğimizi, bir yola çıktığımızı biliyoruz. Ve bir karar verdiğimizde de, sonucu ne olursa olsun onu baştan kabullenerek, o kararı sahiplenerek yola çıkıyoruz. Bu nedenle de bu durumların hiçbirinde genellikle gerçek bir pişmanlık değil, üzüntü duyuyoruz, ya da sinirleniyoruz, ama ne olursa olsun bu benim seçimimdi diyerek elimizde sımsıkı, gururla tutuyoruz.

Oysa gerçek pişmanlık ve gerçek hata başka bir yoldan geliyor; o “fark etmez” den.

Yani üzerine hiç düşünmeden giriştiğimiz bir konudan. Bu, aslında yaparken çok zararsız göründüğü için çok sinsice bir tuzak. Mesela rakı sofrasında o gün tanıştığın birine “en özel hikayemi anlatsam ne olacak ki? Anlatsam da anlatmasam da fark etmez!” diye bir kez konuşmaya başladığımızda, o konuşma gerçekten ummadığımız bir yerden dönebiliyor pişmanlık duyurarak. Sonra diyoruz ki:”Dilim tutulsaydı da anlatmasaydım, nereden anlattım ki durup dururken?”

Fark etmez, yaptığımız eylemin nedenini bilmeme halidir. Tehlikelidir çünkü neden yaptığımızı bilmediğimiz bir şey için o anda “nasılsa bu konuya karşı iyi ya da kötü bir duruşum yok, yapayım ne fark eder” diye bakarız ama aslında böyle değildir. Biz öyle sanırız. Hiçbir tarafta olmadan, iki kutuptaki hiçbir düşünceden yana olmadan davranmamız mümkün değildir özünde. Biz fark etmez deyip bilinçsizce davranıyorsak bu korkunçtur çünkü böyle olunca bilinçsizce bir tarafa daha yakın davranıyoruzdur, bunun hangisi olduğunu bilmeden. Bunu sonradan öğrenmek ise çoğu kez yıkımdır, çünkü sen öyle görünmek istemezken, çok masum bir boşlukla davranırken başkaları senin hakkında başka yargılara varmış, sen istemeden başka yöne gitmişsindir.

İşte bu yüzden, hiçbir tarafı tutmadığımız, gerçekten fikirsiz ve kararsız bir “fark etmez” modunda olduğumuz durumlarda; hiçbir şekilde konuşmamak, harekete geçmemek, ve kendimizi zorlaya zorlaya konunun hangi tarafına yakın olduğumuzu bulmaya çalışmaktır en iyi çözüm. Bizim bugünkü “fark etmez”ler, yarın hayatımızda istemediğimiz yerlere park etmesin diye…