Şubatın sondan bir önceki pazarı bu gün…

Biraz hüzünlü biraz yolculuk telaşında bir pazar bu…

E tamamladı sayılır görevini.

Sevgilileri buluşturdu. Aşıkları sevindirdi kim bilir belki küsleri bile barıştırdı.

Tüm o tatlı heyecanlar, sevgi sözcükleri, buluşma telaşları, aşk yeminleriyse bitti işte.

Ne acı ki eski küçük ve olağan hayat akışına dönüverdi herkes. On beşinde bile belki de unuttular on dördünün kendince sihrini.

Kimsenin artık bu kısacık aya ihtiyacı kalmadı, her hallerinden belli bu zaten.

Şimdi baharı bekler oldu bil cümle halk.

Bahar gelecek ki yeşil yolcu etsin griyi…

Bahar gelecek ki ten cana bürünsün…

Bahar gelecek ki aşk geri dönsün…

Sebepsiz yeşillerimiz olamazmış gibi, sebepsiz aşk görünür olamazmış, tenimiz hayat bulamazmış gibi.

İlle de bir nedeni olmalı sanki.

Böyle gelmiş böyle gider ve yazık ki insanoğlu bayılır bu kurallara uymaya.

Sevgililer gününü bekler tutkularını anlatabilmek için.

Baharı bekler aşık olmak için…

Oysa bilmez ki her yeni gün ve gece aşk için bahşedilmiştir ona. Beklemek boşunadır ve kayıptır da.

Gel de anlat bunu şimdi, geçip gitsin şu soğuk kış günleri diye bekleyen ve ağzından çıkan buğuda ki aşkı bile fark edemeyenlere.

Ben bunu anlatabilmek için dil dökmeyi düşünmüyorum çaresizce, şimdi bir yolcum var taa uzaklara gidecek.

Kederli bir yolcu gibi bavulu elinde onu bilinmeyene taşıyacak zaman trenini bekleyen şubatın son günleri bunlar.

Bana biraz kıymeti bilinmemiş, biraz aldatılmış, buruk ve kırgın haliyle; aşkı bulmuş ve kaybetmiş bir kadını anımsatır bu zarif ay.

Bir şarkıdan mı takılmış aklıma; bir öyküden mi bilmem ama o kadın işte yine aklımda şubat giderken.

Dilinin ucunda yasak sözcüklerle güne gözlerini kapayan kadın Belini saran yedi renk kuşağıyla daha bir kadınlaşan kadere inat,

Yüzünü gülümseten neş’e iksirleri

Bedenini dimdik tutan deva merhemleri olan

Gönül gözü belleğinin tutku bahçelerine açık

Yaşamına mecbur

Düşlerine borçlu kadın

Ödeşmiş kırgınlıklarıyla

Yıpranmışlığına çareler yaratmış sabırla

Yakmış gemilerini, arınmış faydasız yüklerinden.

Vazgeçmiş elin sözünü baş tacı etmekten

Aflara sığınmış

Duası huzur olan kadın…

Aklımdasın bu gün.

Buğulu penceremin ardından bakıyorum sana ve sevgili şubatımın son günlerine.

Görsel: Rosemarie Buenrostro