Çok sevdiğim bir tanıdığım, ilişkilerle ilgili öyle bir açıklama yaptı ki iki hafta önce, hiç aklımdan çıkmıyor. Aşkın en güzel yanı, dedi, birinin seni merak ediyor olmasıdır. Yola çıktığında iyi olduğundan emin olmak istemesidir. Eve döndüğünde her şeyin yolunda olduğunu kontrol etmek istemesidir.

Önce bunun hem doğru, hem de çok bencilce olduğunu düşündüm. Gerçekten bir sevgilin olduğunda ne oluyor? SANA çiçek alınıyor, SANA sevgi sözleri söyleniyor, SENİN İÇİN programlar değişiyor, SEN ön planda oluyorsun ve SEN merak ediliyorsun! Gerçekten bu ego tatminini yaşamak o kadar hayati bir zevk ve bağımlılık yaratıyor ki, sırf bunsuz yapamayacağın için kendini bir ilişkide bulabiliyorsun. İşte tüm bunlar çok haince, çok hesaplı gelince, aşk bunlarla açıklanamaz diye kendi kendime isyan edince, aşkın beni memnun eden tanımlarına döndüm, içimi rahatlatmak için. Ama sonuç yine değişmedi…

Ben sevgilimin göğsüne yatmayı seviyordum, çünkü o kalp benim için atıyordu. Ben sevgilime yemek yapıyordum çünkü o hayranlık bakışı içimi eritiyordu. Ben ona hediye alıyordum çünkü aldığımı giydiğinde o daha da benim, daha da benden bir parçaya sahip oluyordu.

Düşündüm, aşka dair her eylem içinde bir bencillik barındırıyordu. Her şey senin içindi aslında ve her şey senden yansıyordu. Tam da bu nedenle kendini sevdiğinde aşık olabiliyordun ancak ve tam da bu yüzden karşındakine aşık olduğunda ister istemez kendini daha çok seviyordun. Sonra karışıp bir olduğunda, artık kimin sen, kimin ben olduğunu bilemez hale geliyordun.

Kısaca aşk gerçekten bencildi, bu doğru. Ama bencil’in “ben”inde artık bir kişi olmadığını bildiğinde, yarattığın tüm duyguların ikinize aktığını anlıyordun. Ve istediğin kadar bencil mutluluklar yaşadığını sansan da, hepsinin kaynağı, hepsinin son durağı iki kişilik oluyordu. Tam da bu yüzden herkes şımartılmayı sonuna kadar hak ediyordu.

Şimdi kendini her şımarttığında, o arasın diye beklediğinde, aldığı hediyeye sevindiğinde bil ki, sevinen tek sen değilsin, çünkü sen artık tek kişi değilsin. Ve bugün seni mutlu eden çok kişisel bir şeye bakarak bil ki, aslında içinde, en derinde hep onu da mutlu ediyorsun. Çünkü sen, bilmesen de, istesen de istemesen de, artık iki kişisin….

Teşekkürler: Regaip Minareci