Dün arabanın içindeyken, cepten gördüm Defne Joy’un ölüm haberini ve başlıkta gördüğünüz cümleyi yazdım profilime.

Yazdım. Sonra burnumu cama dayayıp, Trakya’nın İstanbul’a uzanan geniş arazilerine dikip gözlerimi, niye bu kızın ölümü içimde bu kadar teli oynattı yerinden diye düşündüm. Hamilelik duygusallığı galiba, bebeğiyle fotoğraflarını görmüştüm bir ara. Kendi gibi melez bir melek doğurmuştu. Sevinmiştim onun adına.

Mutluluk saçar gibi bir hali vardı, sahiden öyle miydi?

Hep gülümsüyordu, gerçek miydi?

Beni bu kadar meşgul etmeyi nasıl başardı sonra?

….

Bu sabah gazetelere bakarken yalnız olmadığımı farkettim, haberler, yorumlar tavan yapmış! Netameli bir ölüm gibi görenler, suçlayacak adam arayanlar, üzülenler, ifade verenler, görüntüler… Yani ki Defne, yaşadığı zamanlardan daha büyük sansasyon yaratarak veda etmiş.

“Toprak bu enerjiyi nasıl hazmedecek?” demiş Levent Üzümcü.

Ne güzel laf! Demek ki herkes onun enerjisinden bir parça nasiplenmiş sağlığında.

O enerjinin hatırına, keşke, eşelemeden, anneyi, kocayı ve daha da önemlisi bebeği incitmeden geçebilse bu süreç. Çirkinleşmese, yıllar sonra Google aramalarından ne yazık ki silinemeyen haberler silsilesi olarak kalmasa Defne Joy.

Onu Eda Peri olarak anımsasa bebeği.

İzin verseler.

Görselin kaynak adresini bulamadım ama kullandım. Onun peri halini yayınlayabilmek için.