Seviyorum sizi

Bana gelişinizdeki hain zarafeti…

Kötü kişiliğinizin naif yanlarını bana yansıtmanızı.

Olamayacak olanı, olmasını istediğim hale dönüştürebilecek

Tek gerçeğin siz olduğunuzu anladığımdan beri seviyorum sizi.

Kimseye bir zararınız yok benden başka.

Bense çoktan kabullendim aynı çatı altında yaşıyor oluşumuzu.

Şunu öğrendim:

İnanmazsam çoğalıyorsunuz!

Ve boğulmamak için binlerceniz arasında, inanmayı seçtim size.

Nereye kadar kaçabilirim, her yerdesiniz zaten.

Sessiz, sakin, kararlı ve planlısınız da nasıl karşı koyabilirim ki size.

Hem istemiyorsunuz ki beni üzmeyi, aslında iyi niyetlisiniz siz.

Hani şu küçük beyaz olanlardan, olmazsa olmazlardansınız.

Kim dayanabilir ki bu sempatik halinize…

İşe yaramaz olanlarınızı allayıp pullamaksa bana düşüyor.

Aslında öyle değil de böyledir; şu değil de budur, şeklinde.

Son haliniz pek etkileyici oluyor, bense hemen aldanıveriyorum size.

Yanımda uyuyorsunuz, kahvaltı ediyoruz bazen birlikte,

Suyuma karışıyorsunuz, hiç anlamıyorum bile ne olduğunu bana,

Bir dostla sohbetimin davetsiz misafiri oluyorsunuz.

Fark ediyorum sizi ama görmezden geliyorum yıllar hatırına…

Yani o kadar içime işlemiş, o kadar gerçeksiniz ki

Bazen karıştırıyorum hangimiz daha sahteyiz diye.

Beni üzmemek, mutsuz etmemek adına uydurulmuş olanlarınız için

Neler vermezdim ki kıvamına geldiğimdeyse

Şüphelenmeye başladım aslında

Ruhumu ele geçirişinizdeki sinsilikten.

Ama olan oldu

Siz artık benim “Sevgili Duymak İstediğim Yalanlarımsınız”